กรรมการและพนักงานต่างชาติรับเงินจากบริษัทไทย หักภาษีอย่างไร และ 180 วันสำคัญตรงไหน
- Sarawuth Suwanmanee
- 28 ส.ค.
- ยาว 1 นาที
อัปเดตเมื่อ 7 วันที่ผ่านมา
บริษัทไทยที่มีกรรมการหรือพนักงานเป็นชาวต่างชาติ มักเจอคำถามเดียวกันคือหักภาษีเท่าไร คำตอบขึ้นกับสองเรื่อง คือจ่ายเป็นเงินได้ประเภทไหน และผู้รับอยู่ในประเทศไทยถึง 180 วันในปีภาษีนั้นหรือไม่
กฎ 180 วัน คืออะไร
ประมวลรัษฎากรใช้คำว่า "ผู้อยู่ในประเทศไทย" ซึ่งหมายถึงผู้ที่อยู่ในประเทศไทยถึง 180 วันในปีภาษีนั้น ไม่ว่าจะติดต่อกันหรือไม่ ตามมาตรา 41 วรรคสาม
คำนี้ไม่เกี่ยวกับสัญชาติ วีซ่า หรือใบอนุญาตทำงาน นับจากจำนวนวันที่อยู่จริงเท่านั้น และนับเป็นรายปีภาษี ปีหนึ่งอาจเป็นผู้อยู่ในไทย อีกปีอาจไม่เป็น
กฎนี้มีผลกับแทบทุกรายการที่จ่ายให้ชาวต่างชาติ ไม่ใช่เฉพาะบางประเภทอย่างที่หลายคนเข้าใจ
เงินเดือน ค่าจ้าง โบนัส และเบี้ยประชุมกรรมการ
เงินเดือน ค่าจ้าง โบนัส ค่าล่วงเวลา เป็นเงินได้ตามมาตรา 40(1) ส่วนเบี้ยประชุมและค่าตอบแทนกรรมการที่จ่ายให้ผู้ที่มิได้เป็นลูกจ้าง เป็นเงินได้จากการรับทำงานให้ตามมาตรา 40(2)
ทั้งสองประเภทนี้ใช้หลักเดียวกันในการหักภาษี ณ ที่จ่าย แต่อัตราต่างกันตามสถานะการอยู่ในประเทศไทย
ผู้รับอยู่ในประเทศไทยถึง 180 วัน คำนวณหักตามอัตราก้าวหน้า คือคำนวณเงินได้ทั้งปี หักค่าใช้จ่ายและค่าลดหย่อน คำนวณภาษีทั้งปี แล้วหารด้วยจำนวนคราวที่จ่าย ตามมาตรา 50(1)
ผู้รับมิได้เป็นผู้อยู่ในประเทศไทย คืออยู่ไม่ถึง 180 วัน หักในอัตราร้อยละ 15 ของเงินได้ ตามมาตรา 50(1) วรรคสี่
ทั้งสองกรณียื่น ภ.ง.ด.1 และออกหนังสือรับรอง 50 ทวิ ภายใน 15 กุมภาพันธ์ของปีถัดไป ถ้าลาออกระหว่างปีต้องออกภายใน 1 เดือนนับจากวันออก
เบี้ยประชุมกรรมการ ไม่ใช่หัก 3% ใน ภ.ง.ด.3
จุดนี้ผิดกันบ่อยมาก เบี้ยประชุมและค่าตอบแทนกรรมการเป็นเงินได้ตามมาตรา 40(2) ซึ่งใช้ ภ.ง.ด.1 ไม่ใช่ ภ.ง.ด.3 เพราะ ภ.ง.ด.3 ใช้กับเงินได้ 40(5) ถึง 40(8) และ 40(6) เป็นหลัก
มีข้อหารือกรมสรรพากรที่วางแนวไว้ชัด คือ กค 0706/2571 ลงวันที่ 17 มีนาคม 2546 กรณีบริษัทไทยจ่ายเบี้ยประชุมให้กรรมการบริหารชาวต่างชาติซึ่งมิได้เป็นลูกจ้าง เข้ามาประชุมปีละ 4 ครั้ง รวมแล้วอยู่ในไทยไม่เกิน 180 วัน วินิจฉัยว่าเป็นเงินได้จากการรับทำงานให้ตามมาตรา 40(2) และเป็นเงินได้เนื่องจากหน้าที่งานในประเทศไทยตามมาตรา 41 วรรคหนึ่ง บริษัทจึงต้องหักภาษี ณ ที่จ่ายในอัตราร้อยละ 15 ตามมาตรา 50(1) วรรคสี่
จ้างชาวต่างชาติเป็นที่ปรึกษาหรือผู้เชี่ยวชาญ
ข้อหารือ กค 0702/128 ลงวันที่ 26 กุมภาพันธ์ 2551 วินิจฉัยกรณีบริษัทไทยจ้างชาวต่างชาติเป็นที่ปรึกษาและออกแบบโครงการ โดยมิได้เป็นลูกจ้าง และอยู่ในประเทศไทยไม่ถึง 180 วัน
เงินได้จากการรับจ้างดังกล่าวเป็นเงินได้ตามมาตรา 40(2) และเป็นเงินได้จากหน้าที่งานในประเทศไทยตามมาตรา 41 วรรคหนึ่ง เมื่อผู้รับมิได้เป็นผู้อยู่ในประเทศไทย บริษัทจึงต้องหักภาษี ณ ที่จ่ายในอัตราร้อยละ 15 ตามมาตรา 50(1) วรรคสี่
ข้อหารือฉบับนี้ยังตอบเรื่อง VAT ด้วย การให้บริการของชาวต่างชาติในประเทศไทยเข้าลักษณะเป็นการให้บริการโดยผู้ประกอบการตามมาตรา 77/1(10) และ 77/2(1) ชาวต่างชาติจึงมีหน้าที่เสียภาษีมูลค่าเพิ่มเอง แต่หากมีรายรับจากการให้บริการไม่เกิน 1,800,000 บาทต่อปี จะได้รับยกเว้นตามมาตรา 81/1
จุดที่ 180 วันมีผลกับเงินได้ประเภทอื่น
หากจ่ายเงินได้ตามมาตรา 40(5) ถึง 40(8) เช่น ค่าเช่า ค่าจ้างทำของ หรือเงินได้จากธุรกิจ ให้บุคคลธรรมดาที่มิได้เป็นผู้อยู่ในประเทศไทย ต้องหักร้อยละ 15 และยื่น ภ.ง.ด.3 ตามมาตรา 50(3)
พูดง่าย ๆ คือ สำหรับชาวต่างชาติที่อยู่ในไทยไม่ถึง 180 วัน อัตรา 15% เป็นอัตราที่เจอบ่อยที่สุด เปลี่ยนแค่แบบที่ยื่นตามประเภทเงินได้
สรุป
เงินเดือน เบี้ยประชุม ค่าตอบแทนกรรมการ ให้ผู้อยู่ในไทยถึง 180 วัน อัตราก้าวหน้า ยื่น ภ.ง.ด.1
เงินเดือน เบี้ยประชุม ค่าตอบแทนกรรมการ ให้ผู้อยู่ในไทยไม่ถึง 180 วัน หัก 15% ตามมาตรา 50(1) วรรคสี่ ยื่น ภ.ง.ด.1
เงินได้ 40(5) ถึง 40(8) ให้บุคคลธรรมดาที่อยู่ในไทยไม่ถึง 180 วัน หัก 15% ตามมาตรา 50(3) ยื่น ภ.ง.ด.3
เงินได้ 40(2) ถึง 40(6) ให้นิติบุคคลต่างประเทศที่มิได้ประกอบกิจการในไทย หัก 15% ตามมาตรา 70 ยื่น ภ.ง.ด.54
อัตราข้างต้นเป็นอัตราตามกฎหมายภายใน หากประเทศของผู้รับเงินมีอนุสัญญาภาษีซ้อนกับไทย ต้องดูข้อบทที่เกี่ยวข้องประกอบด้วย และการใช้สิทธิตามอนุสัญญาต้องมีหนังสือรับรองถิ่นที่อยู่เพื่อการรัษฎากรของผู้รับเงิน
อ้างอิง ข้อหารือกรมสรรพากร เลขที่ กค 0706/2571 ลงวันที่ 17 มีนาคม 2546 และเลขที่ กค 0702/128 ลงวันที่ 26 กุมภาพันธ์ 2551
ความคิดเห็น